📖 Biblia Tranliteral Hebreo-Griego Español

Apocalipsis Capítulo 11

Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ, λέγων· Ἔγειρε καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ·

1

Kai edóthē moi kálamos hómoios rhábdō, légōn· Égeire kai métrēson ton naòn tou Theoû kai to thysiastḗrion kai tous proskynoûntas en autō̂.

Y me fue dada una kálamos (caña / vara de medir) semejante a una rhabdós (vara de autoridad), diciendo: Levántate y mide el naós (templo) de Dios, y el thysiastḗrion (altar), y a los que proskynoûsin (adoran) en él.

καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσιν, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσιν μῆνας τεσσεράκοντα δύο.

2

Kai tēn aulḗn tēn éxōthen tou naoû ékbale éxō kai mē autēn metrḗsēs, hóti edóthē tois éthnesin, kai tēn pólin tēn hagían patḗsousin mē̂nas tesserákonta dýo.

Pero el aulḗ (atrio) que está fuera del templo, échalo fuera y no lo midas, porque ha sido entregado a los éthnē (gentiles), y ellos pisotearán la pólis hagía (ciudad santa) por 42 meses.

καὶ δώσω τοῖς δυσὶν μάρτυσίν μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.

3

Kai dṓsō tois dysìn mártysin mou, kai prophēteúsousin hēméras chilías diakosías hexḗkonta, peribeblēménoi sákkous.

Y daré a mis dýo mártyres (dos testigos), y ellos prophēteúsousin (profetizarán) por 1.260 días, vestidos de sákkos (cilicio).

οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶτες.

4

Hoûtoi eisin hai dýo elaîai kai hai dýo lychníai hai enṓpion tou Kyríou tēs gēs hestō̂tes.

Estos son las dýo elaîai (dos olivas) y los dýo lychníai (dos candeleros) que están en pie delante del Kýrios (Señor) de la tierra.

καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτως δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι.

5

Kai eí tis autoùs thélei adikēsai, pŷr ekporeúetai ek tou stómatos autō̂n kai katesthíei tous echthroùs autō̂n; kai eí tis thelḗsei autoùs adikēsai, hoútōs deî auton apoktanthē̂nai.

Si alguno quiere hacerles daño, pŷr (fuego) sale de su boca y devora a sus echthroús (enemigos); y si alguno quiere dañarlos, así debe morir.

οὗτοι ἔχουσιν τὴν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ βρέχῃ ὑετὸς τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέψαι αὐτὰ εἰς αἷμα.

6

Hoûtoi échousin tēn exousían kleîsai ton ouranón, hína mē bréchēi huetòs tas hēméras tēs prophēteías autō̂n, kai exousían échousin epì tō̂n hydátōn strépsai autà eis haîma.

Estos tienen exousía (autoridad) para cerrar el ouranós (cielo) para que no caiga hyetós (lluvia) durante los días de su profecía, y autoridad para convertir las aguas en haîma (sangre).

καὶ ὅταν τελέσωσιν τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ’ αὐτῶν πόλεμον καὶ νικήσει αὐτοὺς καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς.

7

Kai hótan telésōsin tēn martyrían autō̂n, to thēríon to anabaînon ek tēs abýssou poiḗsei met’ autō̂n pólemon kai nikḗsei autoùs kai apokteneî autoús.

Cuando hayan terminado su martyría (testimonio), la thēríon (bestia) que sube del abýssos (abismo) hará guerra contra ellos, los vencerá y los matará.

καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη.

8

Kai to ptō̂ma autō̂n epì tēs plateías tēs póleōs tēs megálēs, hḗtis kaleîtai pneumatikō̂s Sódoma kai Aígyptos, hópou kai ho Kýrios autō̂n estaurṓthē.

Y sus ptō̂ma (cadáveres) estarán en la plaza de la pólis megálē (gran ciudad), llamada espiritualmente Sódoma y Egipto, donde también su Kýrios (Señor) fue crucificado.

καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καὶ ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφίεσιν τεθῆναι εἰς μνημεῖον.

9

Kai blépousin ek tōn laō̂n kai phylō̂n kai glōssō̂n kai ethnō̂n to ptō̂ma autō̂n hēméras treîs kai hḗmisy, kai ta ptṓmata autō̂n ouk aphíesin tethē̂nai eis mnēmeîon.

Y gentes de los laoí (pueblos), phylaí (tribus), glō̂ssai (lenguas) y éthnē (naciones) verán sus ptō̂ma (cadáveres) por tres días y medio, y no permitirán que sean puestos en mnēmeîon (sepulcro).

καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ εὐφραίνονται καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

10

Kai hoi katoikoûntes epì tēs gēs chaírousīn ep’ autoîs kai euphrainóntai kai dôra pémpsousin allḗlois, hóti hoûtoi hoi dýo prophêtai ebasánisan tous katoikoûntas epì tēs gēs.

Y los que katoikoûntes (habitan) en la tierra se regocijan y se alegran, y se enviarán dôra (regalos), porque estos dýo prophêtai (dos profetas) atormentaron a los moradores de la tierra.

καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς.

11

Kai metà tas treîs hēméras kai hḗmisy pneûma zōês ek tou Theoû eisêlthen en autoîs, kai éstēsan epì tous póδας autō̂n, kai phóbos mégas epépesen epì tous theōroûntas autoús.

Después de los tres días y medio, el pneûma zōês (espíritu de vida) procedente de Dios entró en ellos, y se pusieron sobre sus pies, y cayó phóbos mégas (gran temor) sobre los que los veían.

καὶ ἤκουσαν φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης αὐτοῖς· Ἀνάβατε ὧδε. καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.

12

Kai ḗkousan phōnês megálēs ek tou ouranoû legousēs autoîs· Anábate hō̂de. Kai anébēsan eis ton ouranón en tē nephélē, kai etheṓrēsan autoùs hoi echthroì autō̂n.

Y oyeron una phōnḗ megálē (gran voz) del ouranós (cielo) que les decía: Anábate (subid) acá. Y subieron al cielo en la nephélē (nube), y sus enemigos los vieron.

καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσεν, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά, καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ.

13

Kai en ekeínē tē hṓrā egéneto seismòs mégas, kai to dékaton tēs póleōs épesen, kai apektánthēsan en tō seismō̂ onómata anthrṓpōn chilíades heptá, kai hoi loipoì émφοboi egénonto kai édōkan dóxan tō Theō̂ tou ouranoû.

En aquella hora hubo un seismós mégas (gran terremoto), cayó la décima parte de la ciudad, y murieron siete mil personas; y los demás se llenaron de temor y dieron dóxa (gloria) al Dios del cielo.

Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· ἰδοὺ ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἔρχεται ταχύ.

14

Hē ouaì hē deuterá apêlthen· idoù hē ouaì hē trítē érchetai tachý.

El segundo ouaí (ay) ha pasado; he aquí, el tercer ay viene tachý (pronto).

Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαι· Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

15

Kai ho hébdomos ángelos esálpisεν, kai egénonto phōnaì megálai en tō ouranō̂ légousai· Egéneto hē basileía tou kósmou tou Kyríou hēmō̂n kai tou Christoû autoû, kai basileúsei eis tous aiō̂nas tōn aiṓnōn.

El séptimo ángel tocó la trompeta, y se oyeron grandes voces en el cielo diciendo: El reino del mundo ha venido a ser de nuestro Kýrios (Señor) y de su Christós (Cristo), y Él reinará por los siglos de los siglos.

καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καθήμενοι ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν ἔπεσαν ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ.

16

Kai hoi eíkosi téssares presbýteroi hoi enṓpion tou Theoû kathḗmenoi epì tous thrónous autō̂n épesan epì ta prósōpa autō̂n kai prosekýnēsan tō Theō̂.

Los 24 presbýteroi (ancianos) que están delante de Dios se postraron sobre sus rostros y prosekýnēsan (adoraron) a Dios.

λέγοντες· Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὅτι εἴληφας τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην καὶ ἐβασίλευσας.

17

légontes· Eucharistoûmén soi, Kýrie ho Theòs ho Pantokrátōr, ho ṑn kai ho ḗn, hóti eílēphas tēn dýnamin sou tēn megálēn kai ebasíleusas.

Diciendo: Te damos gracias, Kýrie ho Pantokrátōr (Señor Dios Todopoderoso), el que es y el que era, porque has tomado tu gran dýnamis (poder) y has reinado.

καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου καὶ ὁ καιρὸς τῶν νεκρῶν κριθῆναι καὶ δοῦναι τὸν μισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς ἁγίοις καὶ τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν.

18

Kai ta éthnē ōrgísthēsan, kai ḗlthen hē orgḗ sou kai ho kairòs tōn nekrō̂n krithē̂nai kai doûnai ton misthón tois doúlois sou tois prophḗtais kai tois hagíois kai tois phobouméis to ónomá sou, tois mikroîs kai tois megálois, kai diaphtheîrai tous diaphtheírontas tēn gē̂n.

Las naciones se airaron, pero vino tu orgḗ (ira justa), y el tiempo de juzgar a los muertos, de dar misthós (recompensa) a tus siervos los profetas, a los santos y a los que temen tu nombre, pequeños y grandes, y de destruir a los que destruyen la tierra.

καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα μεγάλη.

19

Kai ēnoígē ho naòs tou Theoû ho en tō ouranō̂, kai ṓphthē hē kibōtòs tēs diathḗkēs autoû en tō naō̂ autoû, kai egénonto astrapài kai phōnaì kai brontaì kai seismòs kai chálaza megálē.

Fue abierto el naós (templo) de Dios en el cielo, y se vio el arca del pacto, y hubo relámpagos, voces, truenos, un terremoto y chálaza megálē (gran granizo).

Resumen – Apocalipsis 11

Apocalipsis 11 revela la soberanía de Dios en medio del conflicto, comenzando con la orden de metrḗsai (medir) el naós (templo), lo cual simboliza la preservación divina de la adoración verdadera y de los que proskynoûsin (adoran) a Dios, aun cuando el mundo exterior es entregado temporalmente a las naciones.

Los dýo mártyres (dos testigos) representan el testimonio fiel y completo de Dios, investidos de exousía (autoridad) para profetizar en tiempos de oposición. Vestidos de sákkos (cilicio), proclaman arrepentimiento y juicio, reflejando el espíritu profético que confronta al mundo con la verdad divina.

Cuando su martyría (testimonio) es completada, la thēríon (bestia) que sube del abýssos (abismo) recibe permiso para hacerles guerra. Su muerte pública y la celebración de los moradores de la tierra revelan el odio espiritual contra la palabra de Dios y la aparente victoria del mal, que solo es temporal y limitada.

Después de treîs hēméras kai hḗmisy (tres días y medio), el pneûma zōês (espíritu de vida) procedente de Dios entra en ellos, confirmando que el Señor es quien vindica a sus testigos fieles. Su resurrección y ascensión producen phóbos mégas (gran temor), demostrando que el cielo responde a la fidelidad en la tierra.

Con la hébdomē sálpinx (séptima trompeta) se declara que el basileía tou kósmou (reino del mundo) ha venido a ser del Kýrios (Señor) y de su Christós (Cristo), afirmando el inicio del reinado manifiesto de Dios. Se anuncia el tiempo del juicio, de la misthós (recompensa) para los santos, y del castigo para quienes destruyen la tierra.

El capítulo concluye con la apertura del naós tou Theoû (templo de Dios) en el cielo, donde aparece la kibōtòs tēs diathḗkēs (arca del pacto), confirmando que Dios es fiel a sus promesas y que su pacto permanece firme. Los fenómenos celestiales finales subrayan que el juicio y la gloria de Dios avanzan inexorablemente hacia su cumplimiento.

← Volver a la portada principal